Tengdafaðir minn lést 14. janúar 2025.
Hann var á margan hátt alveg magnaður einstaklingur, en hér ætla ég eingöngu að fjalla um hvern þátt hann hafði í starfi okkar í Uppspuna.
Sveinn was always very active and happy if he could have something to do, but he could be restless if there were no projects ahead or work to be done somewhere. Therefore it was a bit hard for him when he got older and had to slow down in the things he used to take care of every day of his life. I guess it is similar with so many people when they get older and stop working in their “normal” work. Then it is so important to find something that is satisfying, has some meaning and even leaves something eftir sig.
Sveinn var svo heppinn að það var trérennibekkur til á bænum sem var lítið notaður. Hafði reyndar legið óhreyfður í mörg ár, en þurfti ekki mikið til að hrökkva í gang og nýtast bærilega. Það var Sveini mikið gleðiefni að finna þennan rennibekk og koma honum aftur til starfa. He took a short course, asked those who had tried something like that before, watched videos and started practising on his own. To make a long story short he spent every day in the garage making something in the lathe for several years. Early in the morning we could hear the lathe’s humming sound from the garage. It stopped very shortly for lunch and then it was back in action. Sveinn used leftover timber from carpenters or if he could somewhere find a good quality piece lying around,- it didn’t have to be a big one, he could make something with it. And he used the trees he needed to cut down in the garden or in the hedges around the farm. He also was given some timber from family and friends if they found a good quality piece of timber or cut down a good tree in their garden.

Rykugur og brosandi bjó Sveinn til nytjahluti úr timbri, pússaði og bar á þá og gaf síðan vinum og ættingjum eða seldi þá ef einhver vildi borga fyrir gripinn.

Soon after he started using the lathe, I asked him if you could make troll-needles for my Tröllaband. I remember this so well. It was around 9.30 in the morning of a working day. I was at the mill and showed him what I was thinking. It should be a knitting needle 25 mm to knit in a round, please, and it had to be smooth so the yarn wasn’t tangling to the wood.
Klukkan 12:35 kom fyrsta sýnishornið.
Eftir örfáar lagfæringar vorum við sátt við útkomuna og hann byrjaði að gera svona prjóna. Í þremur stærðum; 16 mm, 20 mm og 25 mm. Snúran í miðjunni var skiptanleg, þannig að hægt var að prjóna mis stóra hluti með prjónunum. Snúran var nú bara keypt í byggingarvöruverslun og ætluð fyrir vatn eða loft, en hentaði fullkomlega í prjónana. Ég seldi þessa prjóna fyrir hann í búðinni minni og þeir gripu augu margra, ekki síður sem skreyting á veggnum.

Það var alveg sama hvað ég bað Svein að búa til fyrir mig sem gæti nýst í Uppspuna, hann sagði alltaf já, hikaði síðan smá stund og spurði hvernig hluturinn ætti að líta út og svo var hann þotinn til að byrja á verkinu. Málið var nefnilega að honum þótti gott að fá pantanir. Þá var verkefni að hafa og að búa til eitthvað sem hann vissi að væri til gagns gaf honum meiri ánægju en að búa bara eitthvað til. Hann bjó til kassa og körfur, vasa og diska fyrir ólíkar vörur sem fóru síðan í hillurnar.
Og svo bjó hann til skálar. Alls konar skálar. Svo fallegar og svo margar og ólíkar. Stundum límdi hann saman viðartegundir í ólíkum litum og gerði þannig skálar sem voru tvílitar. Það eru svo margir sem hafa eignast fallega skál sem Sveinn bjó til og margir hafa sagt mér að þessar skálar séu þeim mikils virði og þeir hugsi hlylega til Sveins þegar þeir horfa á þær.Hann bjó líka til bolla úr heilum greinum heilum trjábol eða úr rekaviðardrumbi við rennismíðina. Flestir þessir hlutir eru eins og listaverk, þó svo að hann sjálfur hafi sagt að hann væri eingöngu að eyðileggja spýtur.

On the 28th of January 2025, which is also Sveinn’s birthday, his funeral takes place.
Til heiðurs og af virðingu við minningu Sveins, búskap hans og uppbyggingu á jörðinni sem við Tyrfingur tókum við árið 2011, ætlum við að hafa Uppspuna lokaðan jarðarfarardaginn 28. janúar 2025. Ef þú lest þetta, taktu þá örstutta stund til að skoða myndirnar sem fylgja þessum pósti. Þær sýna örfá verka Sveins. Það má alveg dást að þessum verkum, en þar er einnig mynd sem sýnir útsýnið úr bílskúrshurðinni á hlaðinu hans  there is one of the winter view he had from his home’s porch and the opening photo is of himself in his best places of all, the Icelandic highlands. 
Takk elsku Sveinn fyrir að vera eins og þú varst. Það gerði okkur að betri einstaklingum að fá að kynnast þér.