Íslenskir bændur hafa lengi verið beðnir um að rækta hvítt fé.ry many years, to breed white sheep. Why is that? Because the big industry wants to make the same colour every year for it’s customers. The customer wants to be able to buy more brown next year to finish the sweater he started last year. The best way to get the same colour is to dye white wool. So that is why the white wool is worth more and farmers have gotten more money for the white wool.

The Icelandic sheep has very many colours, and we still have, I want to say; All the colours that the Icelandic sheep can offer us” and “All the colours that the Icelandic sheep had, when it first came to our country with the settlers in the year of 874 and there about.

Stolt okkar hér í Uppspuna er að vinna með náttúrulega liti kindarinnar eins og þeir koma af skepnunni. Hvert reyfi býður upp á nýjan tón og við vinnum með þá. Ef við viljum gera stærri lotur blöndum við saman 3 - 5 reyfum og blöndum vel. Og það gerum við líka með hvítu litina, því hvít ull getur verið mismunandi hvít alveg eins og aðrir sauðalitir. Hún getur verið hreinhvít eins og snjór, en líka hálf kremuð og allt að því beislituð stundum. Þannig að það er til hvítt og svo er til hvítt. :-)

Ég byrja að vinna með litina við eldhúsborðið heima hjá mér, þegar ég ákveð hvaða hrút ég vil para með hvaða kind. Þannig get ég fundið út hvaða liti ég get mögulega fengið næsta vor og síðan vonandi ræktað áfram veturinn á eftir.Ég er svo heppin að vera með flesta mögulega liti í hjörðinni minni, þannig að ég get leikið mér aðeins með erfðafræðina þar. Stundum hlæja fjölskyldumeðlimir mínir að mér og öllu mínu skipulagi við ræktunina. En mér finnst þetta gaman.

Hvítu kindurnar í hjörðinni minni eru ekki allar eins hvítar. Ég reyni að hafa fjölbreytni þar líka. Við erum með hreinhvítar kindur en líka þessar sem eru gulari og gefa kremlitaðra garn. Flestar eru þannig.
I also have few that are a bit “yellow” in the face and that way I get a creamier colour, almost caramel sometimes.
And then it is the “spotty-ones” . They have small spots of black on their body, not so visible when they have not been shorn, but it is visible on their bodies a couple of days after shearing and it is also visible in the fleeces – making the yarn a tiny tone greyer than white. 

It is funny how the pure white is often softer than the normal white, and sometimes the yellow-faced sheep can have very nicely white wool with good crimp in it, but I always have to be careful not to get the hard yellow hair that we call “illhærur” which are hard and stand out in the yarn not being soft and doesn’t want to spin properly with the rest of the wool.
The lambs wool is often very soft and the tog is a bit tucked into the thel so it doesn’t separate a lot. I use the lambs wool for the dís yarn, which is the finest yarn we spin. Sometimes I blend it with adult wool, because the truth is, that pilling is more obvious on garments that are made with better quality wool (soft one). So if I mix adult wool with the lambs wool I sometimes get less of the pilling problem.It is also nice to know the age of your sheep when working with wool, because the lambs wool being so soft is not always the best to use for sock yarn. Then I want wool from the middle aged sheep – or  little older than “teenagers” because there I get the long and strong and curly tog that is so durable in socks. And when the sheep turns old, the tog gets very loose and just blows off in the working process. Then I can make the thelyarn from that one.

Læraullin er grófari en á baki og síðum, en stundum finnst kindunum okkar gott að klóra sér utan í sandhrúgu eða steinum og þá verður ullin full af sandi, sem gerir alla vinnslu erfiðari. Stundum er hægt að hrista sandinn úr, en ef það er mjög mikið af honum og hann situr fastur í ullinni, þá förum við með reyfið út á tún eða í grænmetisgarðinn og setjum í kringum tré eða aðrar plöntur til að halda frá þeim illgresi eða að þeim yl og raka.
I just can’t say it often enough. THE WOOL IS AMAZING!